FC Utrecht heeft Willem II met nul punten de bus in gestuurd, en dat betekent dat de heren van de podcast De Strijd Gaat Beginnen weer genoeg munitie hebben voor een stevige nabeschouwing. Vooral de tactische tombola van de trainer leverde gespreksstof op, met analist Marco Gerling in de rol van verbaasde toeschouwer.
Een verdediger als aanvaller
De grootste plottwist van de wedstrijd was zonder twijfel Vesterlund als rechtsbuiten. Dat is toch een beetje alsof je de boekhouder vraagt om het creatieve marketingteam te leiden. Het lijkt er op dat de tactiek belangrijker wordt dan de speler. Gerling moest na afloop dan ook even bij de trainer checken of hij niet per ongeluk het verkeerde formulier had ingeleverd. Het tactische meesterplan achter deze zet bleek gelukkig simpel: heel hard rennen. Vesterlund fungeerde als een soort menselijke pendelbus op de rechterflank. Natuurlijk, niet elke voorzet was een schot in de roos – soms ontbrak de precisie, soms ontbrak simpelweg een medespeler in het strafschopgebied – maar over zijn uithoudingsvermogen hoor je niemand klagen.
Een middenvelder als spits
Daarnaast mocht Dani de Wit opdraven in de spits. Niet per se een schokkende zet, want hij heeft daar vorig jaar ook wel eens gestaan, maar echt comfortabel zag het er niet altijd uit. De Wit is in hart en nieren een nummer 10 en besloot die rol ook in de spits gewoon uit te voeren. Dat resulteerde erin dat hij vaker terugzakte om ballen op te halen dan dat hij daadwerkelijk in de punt van de aanval stond te kamperen. Hij had de bal er dolgraag in willen prikken als welkomstcadeau voor zijn pasgeboren dochtertje, maar een puur spitseninstinct tover je er helaas niet zomaar bij.
Kapitaalvernieting?
En dat brengt ons bij het tragische verhaal van Van Duijn. De man is nota bene naar Utrecht gehaald als échte spits, maar moest vanaf de bank toezien hoe een aanvallende middenvelder zijn plek innam. Waarom hij niet gewoon speelde? “Een tactische keuze,” verklaart Gerling. En dat is natuurlijk prachtig voetbaljargon voor: we hebben de boel lekker omgegooid, en tja, toen was er helaas geen plek meer voor de jongen die we speciaal voor deze positie hadden gekocht.
