Na een alleraardigste periode bij Telstar – toch een beetje het sympathieke lelijke eendje van het Nederlandse betaald voetbal – mocht Anthony Correia het dit seizoen een treetje hoger proberen. FC Utrecht zocht een nieuwe veldheer, en de keuze viel op de man die in Velsen-Zuid zo’n prima indruk had achtergelaten. Maar waar Correia daar nog de gevierde tacticus was, blijkt de Domstad vooralsnog een stuk minder vergevingsgezind. Het loopt allemaal nog behoorlijk stroef, en als het in Utrecht niet draait, kun je de klok erop gelijkzetten dat de achterban zich begint te roeren.
Het befaamde Correia systeem
Enter Appie Boonen: fanatiek supporter en absoluut niet het type dat de dingen mooier maakt dan ze zijn. In de RTV Utrecht-podcast Pessel & Boonen fileert hij op heerlijk cynische wijze het reilen en zeilen onder de nieuwe oefenmeester. Het heetste hangijzer? Het befaamde ‘systeem’ van Correia. Je kent het wel: zo’n tactisch meesterplan dat er op een whiteboard fantastisch uitziet, maar op het gras vooral leidt tot verdwaasd rondkijkende spelers.
“Ik heb me tijdens de interlandbreak toch ergens aan lopen irriteren,” steekt Boonen van wal. “Hij probeert linksom of rechtsom toch zijn eigen systeem door te drukken, ondanks dat die spelers dat overduidelijk niet willen.” Een klassiek gevalletje van een manager die stug vasthoudt aan zijn eigen theorieën, terwijl de werkvloer al lang is afgehaakt.
Je zou als nuchtere toeschouwer dan denken: áls je team jouw briljante systeem maar niet snapt, dan grijp je de interlandbreak toch met beide handen aan om ze tot in den treure tactische patronen te laten inslijpen? Je hebt immers drie volle weken de tijd zonder de stress van een wekelijkse competitiewedstrijd. Het perfecte moment voor een intensieve spoedcursus Correia-bal. Maar wat doet de geplaagde trainer? Die geeft zijn worstelende selectie doodleuk een kleine week vrij. Even lekker de zinnen verzetten.
Het resultaat van die ’teambuilding’ was onlangs uitstekend zichtbaar, merkte ook Boonen fijntjes op. Hij pikte speler Siebe Horemans eruit na een recent interview. Horemans was weliswaar “ontwapenend eerlijk” voor de camera, maar Boonen kon vooral zijn ogen niet afhouden van de weelderige teint van de voetballer. Terwijl de gemiddelde supporter in de Domstad rond deze tijd van het jaar de kleur heeft van een bakje magere kwark, zat Horemans erbij alsof hij net terug was van een intensieve zonvakantie. “Die was zo bruin als ik-weet-niet-wat,” grinnikte de supporter in de podcast. “Die is volgens mij een week naar Dubai geweest, of zoiets.”
Flaneren op het strand
Niets helpt natuurlijk beter tegen een tactische systeemcrisis dan een paar dagen flaneren op een zonnig strand in de Emiraten. Boonen sloot zijn betoog af met een loepzuivere vergelijking die de absurditeit van de moderne voetballerij prachtig samenvat. “Dan heb je verdorie drie weken de tijd om dat verfoeide systeem van je te oefenen, en dan geef je ze vrij… Ik heb het in het bedrijfsleven nog nooit meegemaakt. Als het daar niet goed loopt, zegt de baas echt niet tegen zijn personeel: Goh jongens, de cijfers zijn dramatisch, ga maar lekker een weekje op vakantie.“
Maar goed, in het profvoetbal gelden blijkbaar hele andere natuurwetten. Het is nu alleen maar te hopen dat al die opgedane vitamine D zich op het veld razendsnel gaat uitbetalen in drie punten. Zo niet, dan is Correia straks wellicht degene die permanent op vakantie mag.
