Wie dacht dat FC Utrecht tegen Willem II een makkelijke middag zou beleven, kwam in de eerste helft bedrogen uit. Ondanks een eindstand van 3-1 liep het in de eerste 45 minuten nog allerminst op rolletjes. Clubwatcher Marco Gerling zag echter een ploeg die in de tweede helft het stof van zich afschudde, met in het bijzonder een hoofdrol voor kersverse basisklant Oualid Agougil. In de podcast De strijd gaat beginnen blikt Gerling enthousiast terug op een wedstrijd met twee gezichten.
In het eerste bedrijf leek het veld in Stadion Galgenwaard af en toe op een veredeld rondo. Utrecht had een enorm veldoverwicht, maar de bal wilde er simpelweg niet in. “Dan ga je toch de rust in met een beetje klamme handjes,” stelt Gerling treffend. “Als je nóg zo’n helft speelt en Willem II blijft zich beperken tot tegenhouden, met af en toe zo’n venijnige counter tussendoor, dan wordt het nog knap spannend of je die drie punten wel in eigen huis houdt.”
Schoonheidsprijzen na de thee
Gelukkig voor het Utrechtse publiek tapten de Domstedelingen na rust uit een compleet ander vaatje. De ban werd gebroken en niet met zomaar wat intikkers. “We hadden er eentje op het veld lopen die het behoorlijk op zijn heupen had,” lacht Gerling, doelend op smaakmaker Yoann Cathline die twee schitterende doelpunten voor zijn rekening nam. Tel daar de fabelachtige treffer van Alarcón bij op, en de middag was compleet.
Toch weigert de clubwatcher de overwinning uitsluitend op te hangen aan de doelpuntenmakers. Het was volgens hem het cement op het middenveld dat de boel echt draaiende hield. Spelers als de teruggekeerde Joris van Overeem en Silas Andersen (in de volksmond blijkbaar Broholm genoemd) speelden een puike pot. Maar de absolute verrassing van de dag was toch wel Oualid Agougil, die nota bene zijn allereerste basisplaats in het eerste elftal mocht noteren.
Agougil: De TomTom van het middenveld
Voor Gerling was het sterke optreden van Agougil geen donderslag bij heldere hemel; hij volgde de jonge technicus al op de voet tijdens zijn periode bij Jong FC Utrecht. “Daar viel hij al enorm op. Ik herinner me nog levendig een knotsgekke 4-3 overwinning tegen zijn oude liefde Ajax. Toen was hij al nadrukkelijk het mannetje op het middenveld en grossierde hij in assists.”
Vooral de chemie die Agougil had met spits Noah Ohio staat bij Gerling nog in het geheugen gegrift. “Die twee hadden echt een blinde klik op het veld. Ohio schoot er in de tweede seizoenshelft een stuk of negen in, en ik durf te wedden dat er daar zeker vijf van op een presenteerblaadje werden klaargelegd door Agougil. Van die heerlijke, splijtende passes dwars door de hele vijandelijke defensie heen. Echt om van te smullen.”
Precies dat spelinzicht en die drang om het spel open te breken, liet Agougil tegen Willem II opnieuw zien. Hij fungeerde als een soort menselijke TomTom, constant op zoek naar de aanvallers om die ene beslissende bal te geven. “Natuurlijk is hij nog niet helemaal in topvorm en mist hij ritme op dit niveau,” relativeert Gerling tot slot. “Maar wat we gisteren zagen, was onwijs veelbelovend. Er ontstaat simpelweg méér voetbal doordat hij op het veld staat.”
