FC Utrecht heeft FC Twente eens even haarfijn laten zien hoe je een wedstrijd wint op pure strijdlust. Enigszins verrassend? Misschien. Maar waar FC Twente dacht ‘even’ naar de tweede plek in de Eredivisie te wandelen, stapten de Domstedelingen het veld op met een instelling die je tegenwoordig bijna zou inlijsten: de absolute, niet te stoppen wil om te winnen. Het levert trainer Anthony Correia zijn derde overwinning van het seizoen op, terwijl jubilaris John van den Brom zijn 300ste Eredivisieduel als trainer waarschijnlijk liever snel verwijdert uit zijn geheugen.
Een valse start en een vlammer van Weidmann
De openingsfase was overigens gewoon voor Twente. Binnen zes minuten kopte Daan Rots de bal al tegen de paal en even later mocht Sondre Orjasaeter een schotje afleveren dat zo krachteloos was dat Sergio Padt er niet eens warm van werd. Diezelfde Padt (36 jaar jong) mocht voor het eerst dit seizoen onder de lat plaatsnemen en deed dat verdienstelijk. In de 28e minuut was hij echter kansloos: Daouda Weidmann besloot van buiten de zestien maar eens uit te halen en ramde de bal stijf in de hoek. 1-0 voor Twente, niks aan de hand, zou je denken.
Utrecht liet zich niet zomaar naar de slachtbank leiden. Westerlund stuitte nog op Joël Drommel en uit de daaropvolgende hoekschop moest Daan Rots de bal artistiek van de lijn vissen, maar de boodschap was helder: Utrecht was niet gekomen voor de streekproducten.
De grote Ángel Alarcón-show
Vlak na rust besloot Ángel Alarcón de wedstrijd compleet naar zich toe te trekken. Met twee doelpogingen kroonde hij zichzelf moeiteloos tot absolute Man of the Match. Eerst verraste hij Drommel met een bekeken schot in de verre hoek (1-1), en na een uur spelen schoof hij ijskoud de 1-2 binnen. Dat hij na zijn tweede treffer het Enschedese publiek even fijntjes besloot uit te dagen, kwam hem te staan op een regen van plastic bierbekers en een verplichte pauze. Tja, de waarheid is soms hard.
Flipperkast en gemiste kansen
Twente probeerde de meubels nog te redden, maar stuitte op een mengeling van pech, onkunde en Sergio Padt. Wout Weghorst dacht de 2-2 binnen te koppen, maar Padt zat er fantastisch bij. Uit de hoekschop die volgde veranderde de Utrechtse zestien in een heuse kermis-flipperkast: Weidmann raakte de lat, de bal bleef een eeuwigheid rondhangen, maar wilde er simpelweg niet in.
Twintig minuten voor tijd had Alarcón zijn hattrick op de schoenen, maar Drommel voorkwam een totale afgrijzen voor de thuisploeg. Kort daarna verliet de uitgefloten held van de avond onder luid boegeroep het veld — missie volbracht. In de slotfase miste Lucas Vennegoor of Hesselink nog op een haar na de gelijkmaker en vergat Nordin Amrabat bij zijn rentree op de Nederlandse velden het feestje definitief te bezegelen.
Het maakte allemaal niet meer uit. Waar Twente het liet afweten op inzet, knokte FC Utrecht zich naar drie loodzware en broodnodige punten. Een heerlijk weekend voor Utrecht, een zure mijlpaal voor Van den Brom.
