Het militaire afzien tijdens de interlandbreak heeft overduidelijk zijn vruchten afgeworpen. Trainer Anthony Correia kon zijn geluk niet op na de 3-1 overwinning van FC Utrecht op Willem II. Met deze bevrijdende driepunter klimt de ploeg van de vijftiende naar de twaalfde plek op de ranglijst. Dat geeft na een behoorlijk taaie seizoensstart eindelijk weer wat adem. Toch trapt de oefenmeester direct op de rem: geen polonaise, gewoon de voetjes op de grond houden.
“Ik heb een team gezien dat er vol op klapte, daar word ik wel heel vrolijk van”, glunderde Correia na het laatste fluitsignaal. Het toverwoord van de afgelopen tijd was ‘verdedigende stabiliteit’, en dat pakten de Domstedelingen collectief op. Hoewel Willem II af en toe knap onder de druk uit probeerde te voetballen, zat Utrecht er bovenop en werd er achterin nauwelijks iets weggegeven.
Vizier op scherp en rug recht
Toch valt er volgens Correia nog genoeg te sleutelen, vooral voorin. Voor de theepauze werden er namelijk meerdere kansen vakkundig om zeep geholpen. De trainer blijft er nuchter onder: “Niet elke kans is een doelpunt, dus moet je zorgen dat je er gewoon méér creëert.” Zijn boodschap in de rust was dan ook simpel: blijf positief, stoom lekker door en focus op de details.
Wat de trainer nog het meest bekoorde, was de onverzettelijke mentaliteit van zijn spelers. Dat mentale eelt van de bootcamp lijkt zich uit te betalen. “De ploeg rechtte de rug, was niet snel van haar stuk te brengen en bleef maar doorgaan. Je ziet echt een stukje teambuilding. Niemand viel buiten de boot,” aldus de trotse trainer.
Geen eendagsvlieg
Volgens Correia heeft Utrecht de stijgende lijn nu definitief te pakken, na een periode vol pieken en diepe dalen. “Na de winst op Excelsior dachten we de goede kant op te gaan, maar tegen Feyenoord (5-0 verlies) was het weer een flinke zeperd.” Na dat pak slaag en een paar vrije dagen werden de neuzen tijdens de interlandbreak weer dezelfde kant op gezet.
Speciale lof was er tot slot voor uitblinker Cathline. Hij nam niet alleen twee doelpunten voor zijn rekening, maar trok ook nog eens trouw een verdedigende sprint terug – een droom voor elke trainer. “Een Cathline die zó terugsprint, die kan het heel ver schoppen. Dat mag hij van mij elke week wel laten zien,” lacht Correia. Het devies voor de komende dagen is helder: niet gaan zweven, want FC Twente wacht alweer als volgende horde.
