Bij FC Utrecht schijnt de zon momenteel net wat minder vaak. Sinds Anthony Correia aan het roer staat, is de overwinningsoogst schamelder dan een fooi in centen (slechts één officiële zege). Analisten Appie Boonen en Paul Pessel beginnen inmiddels te wanhopen of de trainer überhaupt een kompas bezit.
“Onze linkerkant is inmiddels lekkerder gepositioneerd als een vergiet,” grapt Paul Pessel bij het RTV Utrecht-programma Pessel & Boonen. Wat de trainer ook probeert te bedenken, het is blijkbaar onuitvoerbaar. Appie Boonen doet er nog een schepje bovenop: “Door Correia begin ik serieus te geloven dat ik zelf ook bondscoach kan worden. Zo lastig blijkt het allemaal niet.”
Lef hebben is een vak apart
Naast de tactische puzzels waar de heren zich hoofdschuddend over buigen, schoot de na-beschouwing van de trainer volledig in het verkeerde keelgat. Correia verweet de selectie namelijk een gebrek aan lef en zelfvertrouwen.
Boonen reageert cynisch: “Dat het zelfvertrouwen na een portie tegendoelpunten een deuk oploopt, lijkt mij logisch. Maar hé, tegen Go Ahead haal je nog een punt en van Excelsior win je. Dan zou je verwachten dat het vizier omhoog gaat. Dat Correia dan over lef begint… chapeau dat hij dat hardop durft te zeggen.”
De ultieme lef-wissel
De kritiek op het durven van de trainer is niet helemaal uit de lucht gegrepen. Toen spits Stepanov uitviel, greep Correia namelijk in met een ongekende portie ‘branie’: hij zette een middenvelder in de spits én bracht extra verdedigende zekerheid in de ploeg.
“Ja,” sluit Boonen lacherig af, “dan valt je spits weg en gooi je al je durf over boord met een verdedigende wissel. En dan vervolgens beweren dat de spelers te weinig lef tonen. Wieowie?”
